Description and research notes
Oryginalna asygnata na 6 oktaw złota (nr 813) wystawiona 1 grudnia 1773 roku przez królewską Casa da Administração Geral dos Diamantes w Tejuco (dzisiejsza Diamantina, Minas Gerais). Dokument rejestruje wypłatę złota z konta Ignacia Mendesa de Souza i stanowi oficjalny dowód operacji finansowej przeprowadzonej w jednym z najbardziej kontrolowanych ośrodków gospodarczych całego Imperium Portugalskiego.
W przeciwieństwie do typowych rękopiśmiennych kwitów z regionu diamentowego, ten egzemplarz został sporządzony na urzędowym, drukowanym formularzu fiskalnym z wytłoczonym herbem królewskim Portugalii. Tego typu formularze były używane wyłącznie w centralnym urzędzie skarbowym, a nie na niższych poziomach administracji. Połączenie druku, ręcznego uzupełnienia oraz charakterystycznych adnotacji atramentowych odzwierciedla rygorystyczne procedury kontroli przepływu złota z regionu diamentowego znajdującego się pod ścisłym monopolem korony.
Dokument rejestruje wypłatę „seis outavas de ouro” (sześciu oktaw złota), jednostki zgodnej z ówczesną portugalską metrologią kruszcową. Większość dokumentacji finansowej regionu została zniszczona podczas reorganizacji administracyjnych końca XVIII i początku XIX wieku. Drukowane formularze z Tejuco należą do najrzadszych zachowanych świadectw tego systemu — niemal wszystkie znane kwity mają wyłącznie formę rękopiśmienną.
Rzadkość i populacja: na podstawie pełnego przeglądu rynku — w tym archiwów domów aukcyjnych, katalogów instytucjonalnych, brazylijskiej literatury specjalistycznej oraz baz Numisbids/Aureo/Santa Fe — nie jest znany żaden drugi egzemplarz tego drukowanego formularza fiskalnego z Tejuco z 1773 roku. Brak takich dokumentów zarówno w muzeach brazylijskich, jak i portugalskich. Według aktualnej wiedzy jest to jedyny potwierdzony egzemplarz.
W związku z tym dokument otrzymuje klasyfikację R9 — Unikat: pojedynczy zachowany przykład fiskalnej dokumentacji Administracji Diamentów w Tejuco z okresu szczytowej produkcji złota w Minas Gerais. Stan zachowania, kompletność, papier z wyraźnym tłoczeniem oraz czytelny numer 813 czynią z niego artefakt klasy muzealnej.